Andrzej Śliwiński
Urodzony 8 lutego 1926 w Gosławicach (obecnie dzielnica Konina), zmarł 4 marca 2007 w Poznaniu.
Ukończył wydział prawno-ekonomiczny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Był przewodniczącym Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Szamotułach, przewodniczącym Wojewódzkiej Komisji Planowania Gospodarczego w Poznaniu, pierwszym zastępcą przewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu, a w latach 1973 - 1975 - pierwszym wicewojewodą poznańskim.
1 czerwca 1975 został mianowany wojewodą nowo utworzonego województwa pilskiego. Okres jego rządów określany jest mianem pilskiego przyspieszenia. W tym czasie do miasta zaczęły napływać pieniądze z funduszy centralnych. Wybudowano główne arterie komunikacyjne (Aleja Poznańska z wiaduktem, Aleja Powstańców Wielkopolskich, Aleja Wojska Polskiego, obwodnica). Liczba ludności Piły w latach 1975 - 1980 wzrosła o 50%.
Z inicjatywy Śliwińskiego powstały także: hotel Rodło, restauracja Młyn, centrum strzeleckie Tarcza, stadion miejski, pływalnia Wodnik, Zalew Koszycki, przychodnia specjalistyczna. Za jego rządów rozpoczęto budowę szpitala wojewódzkiego. Jego pomysłem było jednak także zburzenie ruin najcenniejszego zabytku Piły - gotyckiego kościoła św. Janów.
28 listopada 1980 w związku z oskarżeniem o kłusownictwo został odsunięty od władzy i mimo późniejszego uniewinnienia nie powrócił na stanowisko wojewody. 13 grudnia 1981 został internowany i spędził kilka miesięcy w poznańskim więzieniu.
3 marca 2000 został uhonorowany wpisem do Księgi Pamiątkowej Miasta Piły w uznaniu zasług w rozwoju administracyjnym, urbanistycznym i ekonomicznym oraz wszechstronnej działalności organizatorskiej, która uczyniła Piłę miastem nowoczesnym i przyjaznym ludziom. Otrzymał wtedy także Medal Stanisława Staszica. 28 lutego 2001 Rada Miejska Piły nadała mu tytuł Honorowego Obywatela Miasta.
Zmarł po długiej chorobie. Pochowano go na Cmentarzu Junikowskim w Poznaniu.
(na podstawie Wikipedii)
|
